ورود هوش مصنوعی مولد به صنعت چند میلیارد دلاری ورزش حرفه‌ای وارد مرحله‌ای تازه و بی‌سابقه شده است. کریستین ولپاتو (Cristian Volpato)، هافبک جوان تیم ملی استرالیا و باشگاه ایتالیایی ساسولو، در اقدامی ساختارشکنانه قراردادی انحصاری با شرکت کالاندور (Callandor) در کالیفرنیا امضا کرده تا امتیاز استفاده تجاری از چهره، صدا، ویژگی‌های بیومتریک و داده‌های عملکردی خود را برای ساخت یک «دوقلوی مصنوعی» (Synthetic Twin) واگذار نماید. این قرارداد به عنوان نمادی از گذار ستاره‌های ورزشی به سوی حضور شبانه‌روزی در عرصه تبلیغات و تعامل با هواداران ارزیابی می‌شود.
مایکل فیسک، یکی از بنیان‌گذاران کالاندور و از مدیران ارشد پیشین کمپانی‌های هالیوودی سونی پیکچرز و ام‌جی‌ام، در مصاحبه با گاردین ضرورت این نوآوری را چنین شرح می‌دهد: «ورزشکاران حرفه‌ای مانند کریستین مدام در تمرین، اردو و مسابقه هستند و در ساعات اندک فراغت می‌خواهند در کنار خانواده باشند. بنابراین آنان سالانه صدها فرصت اسپانسری و همکاری با برندها را از دست می‌دهند. یک دوقلوی مصنوعی به برندها اجازه می‌دهد بدون نیاز به حضور فیزیکی بازیکن، در هفت روز هفته و به صورت ۲۴ ساعته ویدیوهای تبلیغاتی کاملاً تاییدشده و واقع‌گرایانه با حضور او بسازند.»
با این حال، جاه‌طلبی این پلتفرم بسیار فراتر از تیزرهای تبلیغاتی معمول است. فیسک از ساخت کتاب‌های صوتی چندزبانه با صدای بازیکنان برای زبان‌های مختلف و توسعه اپلیکیشن‌های تمرینی تعاملی سخن می‌گوید؛ به عنوان مثال، اپلیکیشنی که ضربات پا به توپ نوجوانان را تجزیه و تحلیل کرده و هم‌زمان دوقلوی هوش مصنوعی ولپاتو با صدای واقعی به کاربر بازخورد فنی و مربی‌گری ارائه می‌دهد؛ امکانی که در دنیای واقعی هیچ بازیکنی وقت اختصاص دادن به آن را ندارد. پیش از این نیز نیمار، فوق‌ستاره فوتبال برزیل، امتیاز کلون هوش مصنوعی خود را به یک پلتفرم ویدیویی چینی واگذار کرده بود.
اما این موج نوین یک وجه دفاعی و حقوقی حیاتی نیز دارد. با فراگیر شدن ابزارهای تولید دیپ‌فیک، تصاویر ورزشکاران بدون اجازه در شرط‌بندی‌ها و تبلیغات جعلی استفاده می‌شود، همان‌طور که اخیراً اتحادیه بازیکنان راگبی استرالیا شرکت Sportsbet را به دلیل ساخت ویدیوهای هوش مصنوعی بدون رضایت ورزشکاران تحت پیگرد قرار داد. کارشناسان حقوقی معتقدند که اقدام بازیکنانی نظیر ولپاتو یک ضدحمله پیشگیرانه است؛ ورزشکاران با ثبت رسمی و اعطای حق امتیاز کنترل‌شده به پلتفرم‌های معتبر، مالکیت معنوی چهره خود را تثبیت کرده و از جعل غیرقانونی هویت خود در فضای مجازی جلوگیری می‌کنند، حتی اگر هنوز قوانین رسمی کشورها برای مهار هوش مصنوعی به تکامل نرسیده باشد.