غول سرمایه‌گذاری خصوصی بلکاستون (Blackstone) با مدیریت دارایی خیره‌کننده ۱.۳ تریلیون دلاری، خود را در کانون انقلاب ساخت زیرساختهای هوش مصنوعی جهان قرار داده است. جاس کایرا (Jas Khaira)، مدیر باسابقه این نهاد و سرپرست هاب نوآوریهای هوش مصنوعی بلکاستون (BXN1) در سانفرانسیسکو، در کنفرانس تککرانچ دیسراپت به پرسشها و نگرانی‌های فزاینده بازارهای مالی درباره بدهیهای سرسام‌آور ناشی از ساخت دیتاسنترها و خرید چیپ‌های هوش مصنوعی پاسخ داد و تاکید کرد که این هراس‌ها بیش از اندازه بزرگنمایی شده‌اند.
بر خلاف چرخه‌های پیشین فناوری مانند اپلیکیشن‌های موبایل یا سرویس‌های SaaS که با سرمایه‌های محدود به سودآوری می‌رسیدند، توسعه مدل‌های پایه هوش مصنوعی نیازمند صدها میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در پردازنده‌های گرافیکی و انرژی است. بلکاستون پیشتاز ابداع مدل‌های تامین مالی بدهی برای ارائه‌دهندگان ابری نوظهور (Neoclouds) شد؛ روشی که در آن اوراق بدهی به وثیقه قرار دادن کارت‌های گرافیکی فیزیکی و همزمان قراردادهای تضمین‌شده مشتریان درجه‌یک صادر می‌شود. نمونه بارز آن اعطای وام ۲.۳ میلیارد دلاری به شرکت کورویو (CoreWeave) در سال ۲۰۲۳ بود، زمانی که این شرکت درآمدی محدود داشت اما قراردادهای سفت‌وسختی با مایکروسافت امضا کرده بود.
با این حال، در هفته‌های اخیر با افزایش بدهیهای کورویو به مرز ۵۰ میلیارد دلار و تشدید نرخ‌های بهره، برخی سرمایه‌گذاران وال‌استریت هشدارهایی درباره احتمال نکول وام‌ها صادر کرده‌اند؛ به ویژه آنکه ارزش سهام کورویو اخیراً بیش از ۲۰ درصد افت کرده و شرکت فیرموس (Firmus) عرضه اولیه ۳۰ میلیارد دلاری خود در بورس استرالیا را لغو کرد. منتقدان معتقدند کارت‌های گرافیکی به سرعت مستهلک و قدیمی می‌شوند و نمی‌توانند وثیقه‌ای پایدار برای وام‌های چند ده‌میلیارد دلاری باشند.
کایرا در پاسخ به این نگرانیها تصریح کرد که مقایسه شرایط فعلی با بحران مالی مسکن در سال ۲۰۰۸ کاملاً نادرست است، زیرا پشت این تسهیلات نه وام‌گیرندگان نامعتبر و شکننده، بلکه معتبرترین غولهای فناوری دنیا با ترازنامه‌های مستحکم همچون مایکروسافت و متا ایستاده‌اند که تقاضای مهارناپذیری برای توان پردازشی دارند. او پذیرفت که افزایش نرخ بهره و هزینه وام‌گیری فشارها را بیشتر کرده است، اما اعلام کرد که عطش سیری‌ناپذیر بازار برای پردازش هوش مصنوعی همچنان ساخت دیتاسنترها را از توجیه اقتصادی کامل برخوردار می‌سازد. به گفته او پذیرش سازمانی هوش مصنوعی ممکن است روندی ناهموار و پلکانی داشته باشد، اما جهت‌گیری کلان فناوری بازگشت‌ناپذیر است.