گفته می‌شود هوش مصنوعی با کمک به کارکنان برای انجام وظایف روزمره‌شان در وقت صرفهجویی میکند. اما دقیقاً چقدر میتواند کارایی کارمند را بالا ببرد؟ طبق دادههای تازه اداره سرشماری ایالات متحده، حدود ۵۵ درصد کارکنان میگویند در محل کار از هوش مصنوعی استفاده میکنند و حدود یکسومِ آنها گزارش میدهند که این ابزار زمان لازم برای تکمیل یک کار معین را یک تا دو ساعت کم میکند.
بر اساس دادههای سرشماری، کارکنان گفتند برای کمک در کارهایی مانند نوشتن، ایده‌پردازی، پژوهش و انجام امور اداری به هوش مصنوعی روی می‌آورند. پرکاربردترین موارد استفاده اعلام‌شده چنین است: ۳۷ درصد برای جست‌وجوی اطلاعات یا کمک فنی؛ ۳۲ درصد برای نوشتن یا پیش‌نویس متن؛ ۳۱ درصد برای تفسیر، ترجمه یا خلاصه‌سازی اطلاعات؛ ۲۷ درصد برای وظایف اداری؛ ۲۱ درصد برای تحلیل یا مصورسازی داده؛ و ۱۶ درصد برای تدریس یا آموزش. درصد کمتری از کارکنان از آن برای نوشتن کد، امور پزشکی و مدیریت لجستیک یا زنجیره تأمین استفاده میکنند.
این یافته‌ها بر پایه نظرسنجی هفتگی ملی اداره سرشماری از افراد و خانوارهاست که موضوعاتی مانند اشتغال، غذا و تغذیه و حمل‌ونقل را پوشش میدهد.
اما هوش مصنوعی دقیقاً چقدر وقت آزاد میکند؟ طبق دادههای سرشماری، یک‌چهارم کارمندانی که گزارش کرده بودند در محل کار از هوش مصنوعی استفاده میکنند گفته‌اند این ابزارها کمتر از یک ساعت از زمان لازم برای تکمیل یک کار کم کرده است. سهم کمتری — ۱۵ درصد — از کارکنان بهره‌وری حتی بیشتری دیده‌اند: آنها گفته‌اند هوش مصنوعی بار کاری‌شان را سه ساعت در هر کار کاهش داده و ۱۵ درصد دیگر هم گفته‌اند چهار ساعت صرفهجویی شده است.
البته باید در نظر داشت که یادگیری فناوری‌های تازه مانند هوش مصنوعی خودش وقت می‌برد و در ابتدا حتی میتواند ساعت‌ها به زمان انجام کار اضافه کند. پژوهش مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) نشان میدهد پذیرش هوش مصنوعی در تولید، ابتدا بهره‌وری را کم میکند و بعدها به کارکنان کمک میکند به دستاوردهای بلندمدت برسند.
اقتصاددانان از مدل «منحنی J» برای توضیح این پدیده استفاده میکنند. مسیر بهره‌وری به شکل حرف J است: دوره‌ای که منابع قابل توجهی صرف یادگیری و سرمایه‌گذاری در فناوری‌های تازه می‌شود، بهره‌وری ابتدا افت میکند و بعد بهطور نمایی بالا می‌رود.