جمینای اینتلیجنس، لایه هوش مصنوعی گوگل برای اندروید، حالا روی دستگاههای بیشتری در دسترس است، از جمله موتورولا ساینچر ۲۷ و پیکسل ۱۰. گوگل میگوید قابلیتهای گستردهشده روی این دستگاهها کمک میکند کارهای بیشتری انجام دهید و کارهای وقتگیر را به هوش مصنوعی بسپارید.
جمینای اینتلیجنس بهترینهای جمینای را به دستگاههای اندرویدی می‌آورد تا دستگاهها بیشتر برای شما کار کنند. اوایل امسال این محصول معرفی شد و تابستان امسال دستگاهها یکی‌یکی آن را دریافت کردند: از پیکسل ۱۱ تا سامسونگ گلکسی Z فولد ۸ اولترا، Z فولد ۸، Z فلیپ ۸ و سری S26. امروز گوگل قابلیتهای تازه‌ای را معرفی میکند که مخصوص جمینای اینتلیجنس ساخته شده‌اند و دامنه پشتیبانی را به پیشرفته‌ترین دستگاههای اندروید گسترش می‌دهد.
جمینای اینتلیجنس روی دستگاههای بیشتر
موتورولا نخستین دستگاهش با جمینای اینتلیجنس را معرفی کرده: موتورولا ساینچر ۲۷ که پیش‌فروش آن در آمریکا از ۱۹ نوامبر آغاز می‌شود. همچنین با «پیکسل دراپ» امروز، پیکسل ۱۰، پیکسل ۱۰ پرو XL و پیکسل ۱۰ پرو فولد تازه‌ترین قابلیتهای جمینای اینتلیجنس را دریافت می‌کنند.
هم‌زمان با این گسترش، برخی قابلیتهای محبوب به دستگاهها و کشورهای بیشتری می‌رسد. «رمبلر» (Rambler) که افکار گفتاری را در لحظه به متن تمیز و سازمان‌یافته تبدیل میکند، حالا روی پیکسل ۱۰، پیکسل ۱۰ پرو، پیکسل ۱۰ پرو XL، پیکسل ۱۰ پرو فولد و موتورولا ساینچر ۲۷ در دسترس است. اتوماسیون کارها هم که اجازه می‌دهد از جمینای بخواهید کارهای لجستیکی مثل سفارش غذا، گرفتن تاکسی یا رزرو نوبت را در اپ‌های محبوبتان انجام دهد، به بریتانیا، هند و ژاپن گسترش می‌یابد.
ساخت ویجت اختصاصی با یک جمله
قابلیت «ساخت ویجت من» (Create My Widget) که طی چند هفته آینده منتشر می‌شود، اجازه می‌دهد ویجتی شخصی‌سازی‌شده را فقط با یک توصیف ساده به زبان خودتان طراحی کنید — بدون هیچ کدنویسی. اینکه داشبورد سفر پیش‌رو را بخواهید، یا ردیاب هزینه ماهانه، یا شمارش معکوس روز مسابقه، این قابلیت می‌تواند اطلاعات را از جیمیل، تقویم و جستجو بگیرد و ویجتی اختصاصی بسازد تا اطلاعات مهم یک نگاه روی صفحه اصلی گوشی باشند.
این قابلیت از چند جهت مهم است. اول، موانع ساخت ویجت را که تا دیروز نیاز به مهارت برنامه‌نویسی یا استفاده از اپ‌های شخص ثالث داشت، حذف میکند. دوم، نشان می‌دهد جمینای به داده‌های شخصی کاربر در جیمیل و تقویم دسترسی اجرایی دارد، نه فقط خواندنی؛ یعنی می‌تواند از داده خام، رابط کاربری بسازد. سوم، خود ویجت به کانالی برای بازگشت مداوم کاربر به گوشی و به جمینای تبدیل می‌شود.
پشتیبانی فنی شخصی با «کمک دستگاه»
قابلیت «کمک دستگاه» (Device Assistance) کمک میکند دستگاه را فقط با پرسیدن از گوشی کنترل، تغییر یا تعمیر کنید. از جمینای می‌پرسید فضای دستگاه را آزاد کند، بررسی کند کدام اپ‌ها به موقعیت مکانی دسترسی دارند، یا مزاحمت‌ها را بی‌صدا کند و مطمئن شود تماس‌های مهم همچنان می‌رسند. جمینای دستگاه شما را عمیق می‌فهمد و مثل یک متخصص شخصی دستگاه عمل میکند.
این قابلیت در واقع پاسخ گوگل به یک شکایت قدیمی کاربران اندروید است: پیدا کردن تنظیمات در لایه‌های تودرتوی منوها. حالا کاربر لازم نیست بداند آن گزینه در کدام بخش است؛ کافی است مشکل را توصیف کند.
کمک پیش‌دستانه روی همه صفحه‌ها
جمینای اینتلیجنس طوری طراحی شده که روی هر صفحه‌ای که استفاده می‌کنید کمک کند. ماه گذشته گوگل «گوگل‌بوک» را معرفی کرد، نخستین لپ‌تاپی که برای جمینای اینتلیجنس طراحی شده است. و اگر گوشی پیکسلی با جمینای اینتلیجنس دارید، به‌زودی پیشنهادهای پیش‌دستانه به اندروید اتو می‌رسد: سیستم نقطه‌ها را در اپ‌های شما به هم وصل میکند تا پیشنهادهای شخصی و مفید را در لحظه مناسب نشان دهد. مثلاً اگر دوستی پیام بدهد و بپرسد کلاس پیلاتس کجا برگزار می‌شود، جمینای اینتلیجنس روی اندروید اتو می‌تواند ایمیل تأیید رزرو را پیدا کند و فوراً پیشنهاد دهد آدرس را با یک لمس بفرستید.
همچنین در چند هفته آینده «ساخت ویجت من» به پیکسل واچ می‌آید؛ می‌توانید ویجت‌هایی طراحی کنید که جزئیات مهم را روی مچ دستتان نگه دارند.
آنچه این به‌روزرسانی نشان می‌دهد
سه قابلیت امروز یک الگوی واحد دارند: جمینای از «پاسخ دادن به سؤال» به «انجام دادن کار در سیستم» حرکت میکند. ویجت می‌سازد، تنظیمات دستگاه را تغییر می‌دهد و سفارش غذا می‌دهد. هر سه، سطح تماس کاربر با سیستمعامل را جابه‌جا می‌کنند: به‌جای اینکه کاربر اپ باز کند و مسیر طی کند، توصیف میکند و نتیجه می‌گیرد.
برای توسعه‌دهندگان اندروید، این یعنی رقابت بر سر «چه کسی مسیر را کوتاه‌تر میکند» به لایه سیستم منتقل شده است. اپ‌هایی که فقط رابط کاربری و چند مرحله کلیک هستند، بیشترین فشار را حس می‌کنند؛ اپ‌هایی که داده یا خدمت انحصاری دارند، برنده‌اند. و برای بازار ایران که دسترسی به این قابلیت‌ها محدود است، درس اصلی همان است: ارزش افزوده به لایه سیستم منتقل می‌شود، جایی که اپ‌های محلی نمی‌توانند رقابت کنند — مگر اینکه روی داده و خدمت انحصاری خودشان بسازند.