برخی نویسندگانی که امیدوارند سهم خود را از تسویهحساب ۱.۵ میلیارد دلاری انترپیک (Anthropic) بابت نقض کپیرایت دریافت کنند، این هفته ایمیلهای غافلگیرکنندهای دریافت کردهاند؛ ایمیلهایی که به آنها اطلاع میداد شخص یا نهادی دیگر ادعای دریافت بخشی از پرداختشان را ثبت کرده است.
انترپیک سال گذشته دادخواست جمعی کپیرایت را تسویه کرد؛ پس از آنکه قاضی حکم داد آموزش مدلهای هوش مصنوعی بر روی مواد دارای کپیرایت طبق دکترین استفاده منصفانه قانونی است، اما کپی غیرقانونی آن مواد مجاز نیست. این توافق در ژوئیه تأیید نهایی گرفت و زمینه پرداختها فراهم شد.
طبق شرایط توافق، نویسندگان نزدیک به ۵۰۰ هزار عنوان، برای هر اثری که بهصورت غیرقانونی کپی شده ۳ هزار دلار دریافت خواهند کرد. اگر کتاب همچنان با ناشر سنتی در چاپ باشد، پول ۵۰-۵۰ بین نویسنده و ناشر تقسیم میشود. اگر کتاب خودانتشار بود یا ناشر با خارج کردن کتاب از چاپ، حقوق را به نویسنده بازگردانده بود، نویسنده کل مبلغ را دریافت میکند.
اما نویسندگان در شبکههای اجتماعی مینویسند که به نظر میرسد ناشران سهم بیش از حدی از برخی پرداختها مطالبه میکنند. برای مثال، اپریل هنری، نویسنده دلهرهآور و معمایی، پرسیده بود: «هارپرکالینز چه بازیای در میآورد؟ آنها کتابی از من را در تسویه انترپیک ادعا کردند که حقوقش حداقل ۱۷ سال پیش به من بازگشته بود و همان روز هشدار اعتباری دریافت کردم که آنها بهعنوان کارفرمای من اضافه شدهاند! (که هرگز نبودند).»
ویکتوریا اشتراوس در وبلاگ پرمخاطب Writers Beware نوشت شکایتهایی از نویسندگان دریافت کرده که در دو دسته کلی قرار میگیرند: نخست، ناشرانی که برای آثاری پرداخت میخواهند که دیگر ادعای قانونی بر آنها ندارند (زیرا حقوق بازگشته است)؛ دوم، ناشرانی که ۱۰۰ درصد کامل پرداخت را درخواست میکنند حال آنکه فقط مستحق ۵۰ درصدند.
در هر دو مورد، اشتراوس گفت «تمایلی ندارد سوءنیت را به چیزی نسبت دهد که میتوان بهطور منطقی با سوابق ضعیف توضیح داد» و اشاره کرد برخی ناشران قبلاً گفتهاند این اشتباه بوده و از انترپیک خواستهاند آن را اصلاح کند.
به همین ترتیب، ماری رازنبرگر، مدیرعامل انجمن نویسندگان (Authors Guild)، به نیویورکتایمز گفت این را «ربودن توسط ناشران» نمیبیند و باور ندارد ناشران «بهطور خاص قصد دارند نویسندهای را بپیچانند». در عوض او استدلال کرد این نتیجه قابل پیشبینی سوابق ضعیف و فرایند تسویه گیجکننده است.
اشتراوس همچنین اذعان کرد هر شکایتی که دیده صرفاً «نگاهی از یک شکاف کوچک در یک دیوار عظیم» است. اما نوشت: «تعداد غیرعادی گزارشهایی که در دو روز گذشته دریافت کردهام، و این واقعیت که نویسندگان دقیقاً همان خطاها را بارها و بارها گزارش میکنند، به من نشان میدهد اینها نوع خرابیهای روتینی نیستند که از چنین عملیات بزرگی انتظار دارید، بلکه چیزی بسیار گستردهتر و سیستمی است.»
و ناشران تنها کسانی نیستند که بهدنبال سهمی از پرداختها هستند. اشتراوس گفت شکایتهایی دریافت کرده که شمار قابل توجهی از آژانسهای ادبی نیز ادعاهایی ثبت میکنند؛ چیزی که به گفته او غافلگیرکننده است، زیرا «نمایندگان ادبی حقوقدار آثاری که میفروشند نیستند».
کورتنی میلان (نام مستعار هایدی بوند، دستیار سابق دادگاه و استاد حقوق) در بلاسکای صریحتر نوشت: «ظاهراً برخی نمایندگان ادبی در تلاشاند درصدی از تسویه انترپیک را ادعا کنند، و من بههیچوجه فکر نمیکنم باید این کار را بکنند، چه جهنمی، دست بردارید!»
میلان و انجمن نویسندگان همچنین جزئیات بیشتری درباره نحوه اعتراض نویسندگان به تقسیم پرداختها منتشر کردند. (یک موضوع پیچیده: زمان بازگشت حقوق یک کتاب مشخص. برای اینکه نویسنده بتواند ادعای ۱۰۰ درصدی بر کتابی داشته باشد، بازگشت حقوق باید پیش از ۱۰ اوت ۲۰۲۲ رخ داده باشد؛ تاریخی که در تسویه «تاریخ دانلود» نامیده شده است.)