اپل در تازهترین موج رونمایی از محصولات خود بار دیگر نبوغ و تسلط بیرقیبش را در یکپارچهسازی سختافزار و نرمافزار به اثبات رساند. معرفی نخستین آیفون تاشو با نام تجاری iPhone Duo در کنار ارتقای قابلیتهای هوش مصنوعی صوتی در اپل واچ، تلاشی شفاف برای شکلدهی به مفهوم جدید «هاب شخصی هوشمند» (Intelligent Personal Hub) است. در این چشمانداز، سختافزارهای اپل صرفاً ابزارهایی ایزوله برای اجرای برنامههای مستقل نیستند، بلکه شبکهای هماهنگ از حسگرهای پیشرفته و رابطهای پردازشی هستند که جریان پیوستهای از دادههای کاربر را به شکلی امن و هوشمند مدیریت میکنند.
با این حال، تحلیلگران استراتژی تکنولوژی معتقدند بزرگترین نقطه کور و پاشنه آشیل احتمالی اپل در عصر نوین، باور عمیق و تاریخی این شرکت به «اولویت قطعی اپلیکیشنها» (Primacy of Apps) است. در شرایطی که معماری مدرن هوش مصنوعی به سمت سیستمهای بدون واسطه و عاملهای هوشمندی حرکت میکند که وظایف را در سطح سیستمعامل حل میکنند، اصرار اپل بر حفظ تجربه سنتی مبتنی بر اپ استور و جداسازی امکانات در اپلیکیشنهای مجزا، میتواند مانعی برای شکلگیری یک هوش مصنوعی واقعاً یکپارچه باشد.
دلیل اصلی این مقاومت، وابستگی شدید مدل کسبوکار اپل به درآمدهای نجومی بخش خدمات و کارمزد اپاستور است. اگر یک دستیار هوش مصنوعی صوتی و محیطی بتواند تمام امور کاربر اعم از رزرو، خرید، ارتباطات و مدیریت وظایف را بدون نیاز به باز کردن اپلیکیشنهای اختصاصی به انجام برساند، ساختار درآمدی فعلی به چالش کشیده خواهد شد. از این رو، تعادل میان حفاظت از امپراتوری اپاستور و ارائه تجربهای روان و آیندهنگرانه در دستگاههای نوآورانهای مانند iPhone Duo، مهمترین آزمون استراتژیک پیش روی تیم کوک و مدیران اپل خواهد بود.