سالهاست شرکتهای فناوری تلاش میکنند میان تبلیغات شخصیسازیشده و حفظ حریم خصوصی کاربران تعادل ایجاد کنند؛ اما پژوهش جدیدی نشان میدهد این دو هدف ممکن است از نظر ذاتی با یکدیگر تضاد داشته باشند.
به گزارش دیام برد، پژوهش جدیدی از دانشگاه مریلند نشان میدهد دستیابی همزمان به دو هدف «حفظ کامل حریم خصوصی کاربران» و «ارائه تبلیغات هدفمند و مؤثر» از نظر فنی امکانپذیر نیست. سالهاست مرورگرها و شرکتهای فناوری تلاش میکنند راهی پیدا کنند که تبلیغات آنلاین برای کسبوکارها مؤثرتر باشد، اما حریم خصوصی کاربران نیز بهطور کامل در این فرآیند حفظ شود.
این پژوهش نشان میدهد مشکل فقط نحوه جمعآوری دادههای کاربران نیست. تبلیغات دیجیتال برای کار کردن به دو بخش اصلی نیاز دارد: انتخاب مخاطبان مناسب برای نمایش تبلیغ و بررسی نتیجه کمپین. محققان دریافتند حتی اگر هرکدام از این دو بخش بهتنهایی از ابزارهای حفظ حریم خصوصی استفاده کنند، ترکیب اطلاعات آنها میتواند امکان حدس زدن برخی ویژگیهای کاربران را فراهم کند.
**مشکل اصلی در اتصال هدفگیری و سنجش عملکرد**
سیستمهای تبلیغات دیجیتال امروزی معمولاً دو وظیفه اصلی دارند: ابتدا مشخص میکنند یک تبلیغ به چه کاربرانی نمایش داده شود و سپس عملکرد آن تبلیغ را اندازهگیری میکنند؛ برای مثال اینکه چه تعداد کاربر روی تبلیغ کلیک کرده یا خرید انجام دادهاند.
محققان میگویند حتی اگر اطلاعات هویتی کاربران بهصورت مستقیم در اختیار تبلیغدهندگان قرار نگیرد، ترکیب دادههای مربوط به هدفگیری و عملکرد کمپینها میتواند به آنها اجازه دهد درباره ویژگیهای کاربران حدسهایی بزنند.
برای مثال، یک تبلیغدهنده میتواند گروههای خاصی از کاربران را بهصورت مکرر هدف قرار دهد و با بررسی نتایج کمپینها، بهصورت آماری درباره ویژگیهای آنها اطلاعات کسب کند؛ حتی اگر ابزارهای رمزنگاری مانع شناسایی مستقیم نام و هویت افراد شوند.
**ترکیب دادهها؛ مسیر پنهان شناخت کاربران**
فرض کنید یک پلتفرم تبلیغاتی بهصورت مستقیم نمیداند کدام کاربران به بیماری خاصی مبتلا هستند و اطلاعات پزشکی آنها را نیز در اختیار تبلیغدهندگان قرار نمیدهد. با این حال، یک شرکت دارویی میتواند تبلیغ خود را برای گروههای مشخصی از کاربران نمایش دهد و سپس بررسی کند کدام گروه بیشترین تعامل یا خرید را داشتهاند. با تکرار این فرآیند، ممکن است بتواند بهصورت آماری حدس بزند کدام گروه از کاربران بیماری یا شرایط خاصی دارند؛ حتی بدون آنکه هویت افراد را بداند.
یا مثلاً یک فروشنده آنلاین میتواند تبلیغ یک محصول مالی را فقط برای گروهی از کاربران با رفتارهای مشخص نمایش دهد و سپس با بررسی نرخ کلیک یا خرید آنها، الگوهایی درباره ویژگیهای مالی آن گروه پیدا کند. این دادهها به مرور میتواند به تبلیغدهنده کمک کند تا درباره شرایط یا نیازهای احتمالی کاربران حدس بزند و تبلیغات را دقیقتر هدفگیری کند.
**نگرانی درباره سوءاستفاده از دادههای کاربران**
پژوهشگران هشدار دادهاند که جمعآوری گسترده دادههای کاربران در تبلیغات دیجیتال میتواند به شرکتها اجازه دهد درباره ویژگیهای شخصی افراد، مانند وضعیت مالی، شرایط سلامت یا علایق سیاسی آنها اطلاعاتی به دست آورند.
این اطلاعات ممکن است در برخی موارد برای نمایش تبلیغات نامناسب، هدفگیری گروههای آسیبپذیر یا ایجاد تبعیض در حوزههایی مانند استخدام و مسکن استفاده شود.
**راهکار؛ طراحی دوباره سیستمهای تبلیغاتی**
Gabe Kaptchuk، یکی از نویسندگان این پژوهش و استاد علوم کامپیوتر دانشگاه مریلند، معتقد است اضافه کردن ابزارهای حفظ حریم خصوصی به بخشهای مختلف تبلیغات دیجیتال بهتنهایی نمیتواند این مشکل را حل کند؛ چون مسئله فقط به نحوه ذخیره یا انتقال دادهها مربوط نیست.
پژوهشگران میگویند راهحل، حذف تبلیغات هدفمند نیست؛ بلکه باید این سیستمها به شکل دقیقتری طراحی شوند.
Kaptchuk در اینباره میگوید: «اگر نتوانیم تبلیغات را از نظر فنی کاملاً خصوصی کنیم، به قوانین و سازوکارهای مشخصی نیاز داریم تا مطمئن شویم تبلیغکنندگان از این پلتفرمها درست استفاده میکنند.»
محققان پیشنهاد میکنند نسل آینده تبلیغات دیجیتال، علاوه بر محافظت از اطلاعات کاربران، باید محدودیتهایی برای نحوه هدفگیری تبلیغات و استفاده از دادهها در نظر بگیرد. به این معنا که سیستمها نباید فقط روی مخفی نگه داشتن اطلاعات کاربران تمرکز کنند، بلکه باید مشخص کنند تبلیغدهندگان تا چه اندازه میتوانند از دادههای موجود درباره افراد نتیجهگیری کنند.
آینده تبلیغات آنلاین به ترکیبی از فناوریهای حفظ حریم خصوصی، قوانین مشخص برای استفاده از دادهها و طراحی دقیقتر سیستمهای تبلیغاتی نیاز دارد؛ بهگونهای که کسبوکارها بتوانند تبلیغات مؤثر ارائه دهند، بدون اینکه از دادههای کاربران برای استخراج اطلاعات حساس درباره آنها استفاده شود.