اوپنایآی استارتاپی به نام «اودِسیا» را خرید که یک عامل سفر مبتنی بر هوش مصنوعی میساخت. خبر را فرانسیس دیویدسون، بنیانگذار اودِسیا، اعلام کرد و گفت که حالا برای اوپنایآی کار میکند و در آینده سفر به این آزمایشگاه هوش مصنوعی کمک میکند.
شرایط مالی معامله اعلام نشده، اما با توجه به شکل اعلام آن، این معامله بیشتر شبیه یک «اکوایهایر» (خرید شرکت به قصد جذب تیم و بنیانگذار) است. دیویدسون در پیام خود بیشتر روی این موضوع تمرکز کرده بود که چگونه اودِسیا را با هدایت تیمهایی از عاملهای هوش مصنوعی ساخته است. اودِسیا یکساله بود و ۶ میلیون دلار سرمایه پیشبذری را با رهبری سکویا جذب کرده بود و عامل سفرش را حدود پنج ماه پیش عرضه کرد. به گفته دیویدسون، این ابزار به پذیرندگان اولیه کمک کرده بود تا سفرهایی به ارزش میلیونها دلار برنامهریزی کنند، اما محصول همین حالا تعطیل شده است.
سخنگوی اوپنایآی استخدام او را تأیید کرد و به تککرانچ گفت: «از پیوستن فرانسیس به اوپنایآی بسیار خوشحالیم. فرانسیس بنیانگذاری آزموده است که چند کسبوکار برای کمک به سفر مردم ساخته و خوشحالیم که او تصمیم گرفته با ما بسازد.»
با این حال، اوپنایآی هنوز هیچ محصول یا برنامه مشخصی برای سفر اعلام نکرده است. این شرکت البته شرکتهایی مانند Booking.com، Expedia و KAYAK را به عنوان مشتری یا شریک خود معرفی میکند. سفر همچنین یکی از حوزههای اصلی است که مردم از دستیارهای شخصی هوش مصنوعی برای انجامش استفاده میکنند؛ در ژوئیه ۲۰۲۵ هم وقتی اوپنایآی عامل ChatGPT را معرفی کرد، سفر را یکی از کاربردهای ممکن آن نام برد.
سخنگوی اوپنایآی جزئیات بیشتری درباره نقشه محصولات سفر نداشت و فقط گفت سفر یکی از موضوعاتی است که کاربران چتبات زیاد درباره آن سؤال میکنند: «هر هفته ۱.۲ میلیارد نفر برای کارهای روزمره به چتجیپیتی مراجعه میکنند؛ از فهمیدن وضعیت سلامت و تصمیمگیری درباره شام تا ساختن بودجه و حتی برنامهریزی سفر. ما فرصت واقعی میبینیم که این تجربهها را کاربردیتر کنیم.»
داستان بنیانگذاری که این معامله را جذاب میکند
خرید اودِسیا به دلیل دیگری هم جالب است: دیویدسون در صنعت سفر نام شناختهشدهای است، چون سال ۲۰۱۴ و در دوران دانشجویی استارتاپی به نام ساندر تأسیس کرد. ساندر چیزی شبیه ایربیانبی بود، اما روی اجاره کوتاهمدت آپارتمانهای لوکس در شهرهای بزرگ جهان تمرکز داشت. همهگیری کرونا ضربه سنگینی به آن زد و شرکت در مسیر خروج از بحران، از طریق یک شرکت چک سفید (SPAC) وارد بورس شد، اما به اندازه نیازش پول جذب نکرد؛ موضوعی که دیویدسون خودش در پیام اعلام استعفایش از مدیرعاملی در ژوئن ۲۰۲۵ به آن اشاره کرد.
وقتی یک شراکت کلیدی با ماریوت از هم پاشید، ساندر ورشکست شد و فعالیتش را متوقف کرد. در سال ۲۰۲۶، امین ورشکستگی نام، علائم تجاری و دامنه وبسایت ساندر را به شرکت TravelAI فروخت و آن سایت حالا به شکل یک راهنمای گزیده از همان نوع اقامتگاههای اجارهای کار میکند که ساندر روزی به آن شهرت داشت. پیش از فروپاشی، دیویدسون ساندر را به یک تکشاخ با ۱۴۳ میلیون دلار درآمد رسانده بود. ساندر در نهایت داستان موفقیت نبود، اما دیویدسون از آن دست بنیانگذاران جنگدیدهای است که سیلیکونولی برایشان ارزش قائل است: کسی که یک بار در مقیاس بزرگ شکست خورده، تیمهای بزرگ را مدیریت کرده و با پیچیدگیهای عملیات میدانی سفر آشناست.
سفر، آزمون سخت عاملها
حوزه سفر از نظر فنی یکی از دشوارترین میدانها برای عاملهای هوش مصنوعی است: موجودی صندلی و اتاق لحظهای تغییر میکند، قیمتها پویا هستند، قوانین استرداد پیچیدهاند و خطا در رزرو مستقیماً پول کاربر را از دست میدهد. به همین دلیل، برخلاف نوشتن متن یا تحلیل داده، یک عامل سفر باید بتواند چند سیستم خارجی را همزمان هماهنگ کند و مسئولیت مالی تصمیمش را بپذیرد.
اودِسیا در پنج ماه فعالیتش مدل متفاوتی را آزموده بود: به جای یک مدل بزرگ که همه کار را انجام دهد، چند عامل تخصصی زیر نظر یک لایه هدایتکننده کار میکنند. دیویدسون در توضیحاتش روی همین معماری تأکید کرده است. اینکه اوپنایآی دقیقاً به دنبال همین توانمندی بوده، نشان میدهد نسل بعدی محصولات این شرکت احتمالاً از «پاسخ دادن» به «انجام دادن زنجیرهای کارها با ابزارهای بیرونی» حرکت میکند.
هنوز روشن نیست اوپنایآی محصول مستقل سفر میسازد یا قابلیتی در چتجیپیتی اضافه میکند، یا فقط موتور عاملهایش را برای شرکای فعلی مانند Expedia و Booking تقویت میکند. اما یک چیز قطعی است: وقتی بزرگترین شرکت هوش مصنوعی جهان یک بنیانگذار باتجربه سفر را با تیمش جذب میکند، سایتهای رزرو آنلاین باید فرض کنند که لایه رابط کاربری سفر در چند سال آینده تغییر میکند — و بخشی از ترافیک و کمیسیونشان به یک چتبات منتقل میشود.