در تحلیل هفتگی استراتچری (Stratechery)، بن تامپسون (Ben Thompson) به بررسی تغییرات بنیادین در زنجیره ارزش دنیای فناوری پس از رونماییهای اخیر اوپنایآی و متا پرداخته است؛ تحولاتی که هسته نظریه مشهور «تئوری تجمیع» (Aggregation Theory) را در عصر ایجنتهای خودمختار هوش مصنوعی بازتعریف میکنند.
تامپسون استدلال میکند که ایجنتهای شخصی هوش مصنوعی مانند Meta Muse در حال تبدیل شدن به قدرتمندترین تجمیع‌کنندگان تاریخ اینترنت هستند. یک ایجنت هوشمند که کارهای روزمره کاربران از جمله خرید آنلاین، رزرو سفر، مقایسه قیمت‌ها و پر کردن فرم‌ها را انجام میدهد، اپلیکیشن‌ها و وب‌سایت‌های دیگر را به صرفا یک کانال واسط تامین تبدیل میکند. اگر کاربران وظایف خود را به این ایجنت‌ها واگذار کنند، پلتفرمی که مالک رابطه مستقیم با کاربر باشد، توانایی تجمیع سایر تجمیع‌کنندگان (Aggregate the Aggregators) را به دست می‌آورد که این ارزشمندترین جایگاه در کل دنیای فناوری خواهد بود.
با وجود این فرصت تاریخی، تامپسون اقدام اخیر متا در رونمایی از «پلتفرم سازمانی متا» (Meta Enterprise Platform) را یک خطای استراتژیک بزرگ و انحراف تمرکز از بازار مصرف‌کنندگان می‌داند. در حالی که مزیت رقابتی مطلق متا در شبکه اجتماعی، شناخت کاربر نهایی و تعاملات روزمره B2C است، ورود به بازار نرم‌افزارهای سازمانی و رقابت با غول‌هایی چون مایکروسافت، سلزفورس و گوگل حرکتی بدون مخاطب مشخص است.
از سوی دیگر، رویداد DevDay شرکت اوپنایآی نیز پیام‌های متناقضی به همراه داشت. عرضه آواتارهای عامل موسوم به «Dots» که ظاهری عامه‌پسند و متناسب با مصرف‌کنندگان عادی دارند، اما صرفا در دسترس مشترکان حرفه‌ای (Pro) با قیمت‌های بالا قرار گرفته‌اند، نشان‌دهنده سردرگمی اوپنایآی در تفکیک استراتژی مصرف‌کننده از استراتژی پلتفرمی است.
برای بنیان‌گذاران و مدیران رشد محصول (Product Growth)، این تحولات یک پیام کلیدی دارد: در دوره گذار به سیستم‌های ایجنتی، تسخیر نقطه تماس نهایی با کاربر و حذف اصطکاک اجرای تراکنش‌ها بزرگ‌ترین عامل تسلط بر بازار خواهد بود و ورود به بازارهای غیرتخصصی صرفا منابع شرکت را هدر میدهد.