پیش از درخواست «سرنخ بهتر»، مشخص کنید «بهتر» یعنی چه؛ نقش پروفایل مشتری ایده‌آل در هم‌راستایی بازاریابی و فروش
دیجیتال مارکتینگ جهان تبلیغاتفروش و تجارت

پیش از درخواست «سرنخ بهتر»، مشخص کنید «بهتر» یعنی چه؛ نقش پروفایل مشتری ایده‌آل در هم‌راستایی بازاریابی و فروش

۲۵ آبان ۱۴۰۵ ⏱ ۷ دقیقه مطالعه 👁 ۰ بازدید ✍️ تحریریه رشدینو
✈️ اشتراک در تلگرام 💬 واتساپ 𝕏 توییتر
📌 نکات کلیدی و خلاصه خبر پاسخ سریع در یک نگاه

نویسنده مهمان مارتک توضیح می‌دهد چرا دعوای همیشگی بازاریابی و فروش بر سر «کیفیت سرنخ» تا زمانی که تعریف مشترکی از مشتری ایده‌آل وجود نداشته باشد حل نمی‌شود و پیشنهاد می‌کند ICP به داده قابل استفاده در CRM تبدیل شود.

✨ تحلیل رشدینو نگاه اختصاصی تیم رشدینو

برای تیم‌های B2B ایرانی که معمولاً همه سرنخ‌ها را در یک استخر واحد می‌ریزند، تفکیک سه سیگنال «تناسب حساب، تناسب مخاطب و تعامل» ساده‌ترین اصلاحی است که می‌توان بدون خرید ابزار جدید اعمال کرد.

تیم فروش سرنخ بیشتر می‌خواهد. سرنخ بهتر هم می‌خواهد. اما «بهتر» واقعاً یعنی چه؟

بدون تعریف مشترکی از این‌که چه چیزی یک حساب مشتری را مناسب می‌کند، کیفیت سرنخ به موضوعی سلیقه‌ای تبدیل می‌شود. ممکن است فروش روی شرکت‌هایی تمرکز کند که بازاریابی هدف نگرفته است و بازاریابی هم سراغ حساب‌های دیگری برود؛ نتیجه، چرخه‌ای از انتظارات ناهم‌راستا و تلاش هدررفته است.

یک «پروفایل مشتری ایده‌آل» یا ICP که خوب تعریف شده باشد، به بازاریابی و فروش درک مشترکی می‌دهد از این‌که کدام حساب‌ها شایسته توجه هستند. این پروفایل کمک می‌کند تیم‌ها فراتر از حجم سرنخ نگاه کنند و روی شرکت‌هایی تمرکز کنند که بهترین موقعیت را برای بردن، خدمت کردن و رشد همراه با آن‌ها دارند.

بازار کل قابل دسترس (TAM) به شما می‌گوید فرصت کجاست. ICP به شما کمک می‌کند تصمیم بگیرید تمرکز را کجا بگذارید. پرسش این است: از میان همه شرکت‌هایی که می‌توانند از شما بخرند، کدام‌ها را باید در اولویت بگذارید؟

**چرا بازاریابی و فروش بر سر کیفیت سرنخ به توافق نمی‌رسند**

اخیراً در یک رویداد محلی با بازاریاب دیگری صحبت کردم. او از سمت آژانس به یک نقش درون‌سازمانی برگشته بود و شروع کردیم به مرور همان تنش آشنای میان بازاریابی و فروش.

فروش می‌خواست بازاریابی سرنخ بیشتری بفرستد، اما همیشه از کیفیت سرنخ‌های رسیده راضی نبود.

ممکن است فروشندگان مختلف تصورهای متفاوتی از این‌که چه حسابی ارزش پیگیری دارد داشته باشند. یکی اندازه شرکت را در اولویت می‌گذارد. دیگری بیشتر به محیط فناوری شرکت اهمیت می‌دهد. نفر سوم تقریباً هر حسابی را که علاقه نشان دهد پیگیری می‌کند.

هیچ‌کدام از این اولویت‌ها غلط نیستند. اما بدون هم‌راستایی، بازاریابی می‌تواند زمان زیادی را صرف تنظیم هدف‌گیری و امتیازدهی سرنخ کند و در نهایت مسئله اصلی حل نشود. این چرخه‌ای آشناست: بازاریابی سرنخ تولید می‌کند، فروش کیفیت را زیر سؤال می‌برد، بازاریابی رویکردش را تغییر می‌دهد و گفت‌وگو از نو شروع می‌شود.

**هر مشتری بالقوه، مشتری ایده‌آل نیست**

در سال‌های آغازین کارم، با مدیرعاملی کار می‌کردم که مرتب فروش را با یک پرسش ساده به چالش می‌کشید: آیا ما برای این مشتری مناسب هستیم و آیا این مشتری برای ما مناسب است؟

آن پرسش در ذهنم ماند. گاهی از نظر فنی می‌توانستیم به شرکتی بفروشیم، اما این لزوماً به معنای تصمیم درست نبود. ممکن بود پیاده‌سازی به‌طور غیرمعمول پیچیده باشد، بار پشتیبانی بیش از حد بالا باشد، یا محصول ما به‌سادگی بهترین پاسخ برای نیاز آن‌ها نباشد. در چنین موقعیت‌هایی، آن مدیرعامل حاضر بود از درآمد بگذرد.

این‌که می‌توانید به یک حساب بفروشید، به این معنا نیست که باید آن را در اولویت بگذارید. برخی مشتریان راحت‌تر برده، راه‌اندازی و پشتیبانی می‌شوند، در حالی که برخی دیگر پتانسیل بیشتری برای حفظ، گسترش و رشد سودآور دارند.

یک شرکت می‌تواند بودجه داشته باشد، در صنعت درست باشد و کاربرد مشروعی هم داشته باشد، اما هنوز مناسب نباشد. پیاده‌سازی ممکن است بیش از حد پیچیده باشد. محیط فناوری‌شان ممکن است چالش‌های غیرضروری بسازد. یا شما دیده‌اید مشتریان مشابهی در پذیرش محصول، تمدید قرارداد یا گسترش آن دچار مشکل شده‌اند.

ICP شما باید همین تفاوت‌ها را شناسایی کند. تمرکز باید روی شرکت‌هایی باشد که سازمان شما بهترین موقعیت را برای بردن، خدمت کردن و رشد همراه با آن‌ها در طول زمان دارد.

**صنعت و اندازه شرکت کافی نیست**

ساختن یک ICP گسترده آسان است. بخش سخت این است که مطمئن شوید به بازاریابی و فروش کمک می‌کند تصمیم بگیرند تمرکز را کجا بگذارند.

برای نمونه، عبارت «شرکت‌های B2B ساس که از هاب‌اسپات استفاده می‌کنند» ممکن است یک بخش بازار را توصیف کند، اما به شما نمی‌گوید کدام شرکت‌ها بیشتر احتمال دارد بخرند، پیاده‌سازی موفق داشته باشند، بمانند و گسترش پیدا کنند.

یک ICP مفیدتر به چند نوع اطلاعات نگاه می‌کند:

- **مشخصات بنگاهی و مقیاس:** صنعت، درآمد، تعداد کارکنان یا اندازه عملیاتی. - **فناوری و رویکرد فعلی:** سیستم‌های در حال استفاده، رقبا، راهکارهای درون‌سازمانی یا فرایندهای دستی. - **تناسب عملیاتی و پیاده‌سازی:** پیچیدگی، الزامات یکپارچه‌سازی یا نیاز به سفارشی‌سازی. - **رابطه و سابقه:** وضعیت مشتری فعلی، فرصت‌های پیشین یا پتانسیل فروش مکمل. - **نشانه‌های موفقیت مشتری:** ویژگی‌هایی که با پذیرش، حفظ و گسترش مرتبط‌اند.

یک ICP سودمند باید همچنین مشخص کند چه کسی مناسب نیست. این می‌تواند شامل شرکت‌هایی در جغرافیای پشتیبانی‌نشده، حساب‌هایی با فناوری ناسازگار، یا سازمان‌هایی باشد که به سفارشی‌سازی بیشتری از توان تیم شما نیاز دارند. همچنین می‌تواند شرکت‌هایی بیرون از بازه اندازه ایده‌آل محصول را در بر بگیرد یا فرصت‌هایی که به دلیل محدودیت‌های بنیادی محصول از دست رفته‌اند.

ICP شما باید به بازاریابی و فروش درک روشن‌تری بدهد از این‌که کدام حساب‌ها توجه بیشتری می‌خواهند و کدام‌ها نه.

**یک امتیاز ICP ممکن است کافی نباشد**

یک امتیاز واحد در سطح کل شرکت می‌تواند تفاوت‌های مهمی را پنهان کند. یک حساب ممکن است برای محصول A بسیار مناسب، برای محصول B متوسط و برای محصول C نامناسب باشد. وقتی یک امتیاز را نماینده هر سه می‌گیریم، خطر تصمیم‌گیری‌های کلی درباره اولویت‌بندی حساب‌ها را می‌پذیریم.

در سال‌های گذشته با شرکتی کار می‌کردم که دو محصول بسیار متفاوت می‌فروخت. ما امتیازهای ICP خودکار جداگانه‌ای در سیلزفورس ساختیم، چون چیزی که یک حساب را برای یک محصول مناسب می‌کرد، لزوماً برای محصول دیگر چنین نمی‌کرد.

ما به عواملی مثل نوع و اندازه شرکت، محیط فناوری، این‌که سازمان از رقیب استفاده می‌کند یا راهکار داخلی دارد، تاریخچه فرصت‌های قبلی و این‌که آیا از قبل مشتری محصول دیگر است نگاه می‌کردیم.

سیگنال‌های رابطه به‌ویژه ارزشمند بودند. یک مشتری فعلی ممکن است فرصت عالی فروش مکمل باشد، در حالی که فرصتی که به دلیل زمان‌بندی از دست رفته، باید بسیار متفاوت از فرصتی دیده شود که به دلیل محدودیت بنیادی محصول از دست رفته است.

آن تجربه ترجیح من را تقویت کرد: هر جا ممکن است، ICP را در سطح محصول تعریف و امتیازدهی کنید. یک امتیاز کلی حساب به شما می‌گوید آیا شرکت شبیه بازار هدف شماست یا نه. امتیاز مخصوص محصول به پرسش مفیدتری پاسخ می‌دهد: تناسب برای چیزی که واقعاً می‌خواهیم بفروشیم چقدر قوی است؟

این تمایز وقتی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که داده ICP شروع به تغذیه امتیازدهی سرنخ، بخش‌بندی ABM، اولویت‌بندی فروش و تخصیص زمان و بودجه بازاریابی می‌کند.

**ICP را از اسلاید استراتژی بیرون بیاورید**

یک ICP قوی اگر فقط در یک اسلاید استراتژی زندگی کند، ارزش محدودی دارد. اگر می‌خواهیم در تولید تقاضا اثر بگذارد، باید به داده قابل استفاده در CRM و سیستم‌های بازاریابی‌ای تبدیل شود که تیم‌ها هر روز با آن کار می‌کنند.

برای تیم‌های تولید تقاضا، من سه سیگنال را جدا می‌کنم:

- **تناسب حساب:** آیا این شرکت تطابق قوی با محصول دارد؟ - **تناسب مخاطب:** آیا این فرد در فرایند خرید مرتبط است؟ - **تعامل:** آیا افراد داخل حساب علاقه معناداری نشان می‌دهند؟

هر کدام چیزی متفاوت می‌گویند. یک مخاطب می‌تواند به‌شدت با محتوای شما درگیر شود، اما در شرکتی کار کند که مناسب نیست. از سوی دیگر، حسابی که کاملاً با ICP شما تطابق دارد، ممکن است هنوز علاقه کافی برای یک گفت‌وگوی فروش نشان ندهد.

نگاه هم‌زمان به تناسب حساب، تناسب مخاطب و تعامل، تصویر روشن‌تری به بازاریابی می‌دهد: کدام حساب‌ها ارزش پیگیری دارند و چه زمانی ممکن است توجه بیشتری بخواهند.

**ICP را در کل مسیر تولید تقاضا به کار بگیرید**

وقتی ICP به داده قابل استفاده تبدیل شود، به بازاریابی و فروش کمک می‌کند حساب‌ها را اولویت‌بندی کنند، تعامل را تفسیر کنند و تصمیم بگیرند زمان و منابع را کجا سرمایه‌گذاری کنند.

**امتیازدهی سرنخ و حساب:** امتیازدهی سنتی سرنخ اغلب وزن زیادی به رفتار فردی می‌دهد. کسی یک کتاب الکترونیکی دانلود می‌کند، در یک وبینار شرکت می‌کند یا از صفحه‌ای با نیت بالا بازدید می‌کند و امتیازش بالا می‌رود. اما این تعامل لزوماً به معنای مناسب بودن شرکت نیست. یک مخاطب بسیار درگیر در شرکتی با تناسب ضعیف نباید به‌طور خودکار بالاتر از یک گروه خرید با تعامل متوسط در حسابی که دقیقاً با ICP شما منطبق است قرار بگیرد. تناسب، به تعامل زمینه می‌دهد؛ نه هر سیگنال تعامل باید وزن یکسانی داشته باشد.

**آستانه‌های MQA:** این مسئله برای مدل‌های «حساب واجد شرایط بازاریابی» (MQA) به‌ویژه مفید است. یک حساب با تناسب قوی ممکن است به همان سطح تعاملِ یک حساب با تناسب ضعیف‌تر نیاز نداشته باشد. برای نمونه، حسابی با امتیاز ICP برابر ۹۰ و تعامل متوسط ممکن است ارزش بررسی نزدیک‌تر را داشته باشد، در حالی که حسابی با امتیاز ۴۵ و همان میزان فعالیت، بهتر است در مسیر پرورش ادامه یابد. سیگنال تناسب کمک می‌کند بفهمیم کدام حساب ارزش پیگیری دارد و سیگنال رفتاری کمک می‌کند بفهمیم چه زمانی باید اقدام کرد.

**بخش‌بندی ABM:** وقتی داده ICP در سیستم‌ها ساخته شود، مقیاس‌پذیری ABM بسیار آسان‌تر می‌شود. به جای پرسیدن «آیا این‌ها حساب‌های درستی هستند؟» در هر کمپین، بازاریابی می‌تواند با یک آستانه تناسب مشخص شروع کند؛ مثلاً حساب‌هایی با امتیاز ICP محصول A برابر ۷۰ یا بالاتر، پرسونای هدف مرتبط و یک سیگنال خرید. تیم به جای صرف وقت برای تعیین مکرر این‌که چه کسی در مخاطب باشد، روی استراتژی کمپین، پیام و زمان‌بندی تمرکز می‌کند.

**اولویت‌بندی فروش:** همان داده می‌تواند تحویل سرنخ به فروش را معنادارتر کند. به جای گفتن این‌که کسی یک کتاب الکترونیکی دانلود کرده یا به امتیاز مشخصی رسیده، بازاریابی می‌تواند زمینه بدهد: «این حساب برای محصول A تناسب قوی دارد، از مخاطبان مرتبط تعامل می‌بینیم و فعالیت در کل حساب در حال افزایش است.» فروش بیش از یک اعلان سرنخ می‌گیرد؛ دلیل اهمیت حساب را می‌فهمد.

**اولویت‌بندی کمپین و بودجه:** داده ICP به بازاریابی کمک می‌کند تصمیم‌های هوشمندانه‌تری درباره محل سرمایه‌گذاری بگیرد. حساب‌های با تناسب قوی می‌توانند مخاطبان تبلیغات پولی، هدف‌گیری رویداد، سندیکای محتوا، شخصی‌سازی و دیگر تصمیم‌های کمپین را هدایت کنند.

**با نتایج مشتری ICP را اصلاح کنید**

ICP شما باید با جمع‌آوری داده بیشتر درباره عملکرد مشتری تکامل یابد. بازاریابی، فروش و موفقیت مشتری باید مرتب نتایج را مرور کنند و بپرسند: کدام حساب‌ها تبدیل و بسته می‌شوند؟ کدام‌ها پیاده‌سازی موفق دارند؟ کدام‌ها می‌مانند و گسترش می‌یابند؟ کدام‌ها متوقف می‌شوند، ریزش می‌کنند یا بیش از انتظار پشتیبانی می‌خواهند؟

یک مشتری با تناسب قوی، مشتری‌ای است که کسب‌وکار شما می‌تواند ببرد، پیاده کند، پشتیبانی کند، نگه دارد و در طول زمان با او رشد کند.

منبع: MarTech ←

❓ پرسش‌های متداول درباره این خبر

موضوع اصلی گزارش «پیش از درخواست «سرنخ بهتر»، مشخص کنید «بهتر» یعنی چه؛ نقش پروفایل مشتری ایده‌آل در هم‌راستایی بازاریابی و فروش» چیست؟

نویسنده مهمان مارتک توضیح می‌دهد چرا دعوای همیشگی بازاریابی و فروش بر سر «کیفیت سرنخ» تا زمانی که تعریف مشترکی از مشتری ایده‌آل وجود نداشته باشد حل نمی‌شود و پیشنهاد می‌کند ICP به داده قابل استفاده در CRM تبدیل شود.

این رویداد چه اهمیتی برای فعالان کسب‌وکار و فناوری دارد؟

ز این‌که چه چیزی یک حساب مشتری را مناسب می‌کند، کیفیت سرنخ به موضوعی سلیقه‌ای تبدیل می‌شود. ممکن است فروش روی شرکت‌هایی تمرکز کند که بازاریابی هدف نگرفته است و بازاریابی هم سراغ حساب‌های دیگری برود؛ نتیجه، چرخه‌ای از انت

# تبلیغات# فروش و تجارت
🔗 اخبار مرتبط

بخوانید