در ۳۴ کشور از ۳۷ کشوری که مرکز پژوهش پیو بررسی کرده است، شمار کسانی که انتظار دارند هوش مصنوعی در ۲۰ سال آینده به کاهش شمار شغلها منجر شود، از شمار کسانی که انتظار افزایش شغلها را دارند بیشتر است.
پیو این گزارش را در ۱۷ سپتامبر منتشر کرد. در تمام ۳۷ کشور، میانه پاسخها نشان میدهد ۴۶ درصد گفتند هوش مصنوعی در کشورشان به شغلهای کمتری منجر میشود و ۹ درصد گفتند شغل بیشتری ایجاد میکند. ۲۵ درصد دیگر مطمئن نبودند. انتظار کاهش شغلها در کشورهای پردرآمد شایعتر از کشورهای با درآمد متوسط است و آگاهی از هوش مصنوعی هم به همین ترتیب. نتایج کشور به کشور تصویری از میزان شنیدههای مردم هر بازار درباره هوش مصنوعی و انتظاراتشان از آن میدهد.
پیو در بازه ۸ فوریه تا ۱۳ مه با ۴۲ هزار و ۱۵۱ بزرگسال در ۳۶ کشور گفتوگو کرد. اعداد مربوط به آمریکا از دو نظرسنجی جداگانه از بزرگسالان آمریکایی به دست آمده است.
انتظار کاهش شغل در کشورهای ثروتمندتر بیشتر است
پیو گزارش میدهد میانه ۵۵ درصد بزرگسالان در ۱۸ کشور پردرآمد میگویند هوش مصنوعی در ۲۰ سال آینده به شغلهای کمتری در کشورشان منجر خواهد شد، در حالی که این میانه در ۱۸ کشور با درآمد متوسط ۳۶ درصد است.
گزارش کشورها را با گروهبندی درآمدی بانک جهانی مرتب کرده و «میانه» یعنی مقدار میانی میان کشورهای هر گروه. افراد در کشورهای با درآمد متوسط بیشتر احتمال داشت مطمئن نباشند؛ میانه ۳۴ درصد در مقابل ۲۲ درصد در کشورهای پردرآمد.
گزارش نتیجه هر کشور را با تولید ناخالص داخلی سرانهاش هم مقایسه کرده و همبستگی ۰.۶۰ به دست آورده است. استرالیا و کره جنوبی با ۷۶ درصد بالاترین سهم انتظار کاهش شغل را داشتند و آمریکا با ۷۱ درصد بعد از آنها قرار گرفت. گزارش سنگاپور را یک استثنا مینامد: تولید ناخالص داخلی سرانه این کشور نزدیک به ۱۰۰ هزار دلار است، اما تنها ۴۶ درصد انتظار کاهش شغل دارند.
همبستگی یعنی دو اندازه در میان کشورها تمایل دارند با هم بالا بروند؛ این نشان نمیدهد ثروت ملی باعث میشود مردم انتظار شغل کمتر داشته باشند. سهم آمریکا از ۶۴ درصد در آگوست ۲۰۲۴ بالا آمده است؛ رقمی که نخستین بار ماه گذشته منتشر شد.
آگاهی از هوش مصنوعی در همان کشورها بالاتر است
میانه ۵۰ درصد بزرگسالان در کشورهای پردرآمد میگویند چیزهای زیادی درباره هوش مصنوعی شنیده یا خواندهاند، در مقابل ۲۷ درصد در کشورهای با درآمد متوسط. تحلیل آگاهی هم همبستگی ۰.۷۴ میان تولید ناخالص داخلی سرانه و این سهم گزارش میکند. این سهم از ۵۶ درصد در ژاپن تا ۴ درصد در بنگلادش متغیر است.
در حدود نیمی از کشورهای بررسیشده، کسانی که زیاد درباره هوش مصنوعی شنیدهاند، بیشتر از دیگران احتمال دارد بگویند به کاهش شغلها منجر میشود. افراد با آگاهی کمتر عموماً بیشتر مردد هستند. در پرسشی جداگانه درباره هوش مصنوعی در زندگی روزمره، گزارش نشان میدهد در بسیاری از کشورها افراد با آگاهی بالاتر تمایل به خوشبینی بیشتری دارند.
نگاهها به نابرابری و احساس کلی
میانه ۳۵ درصد در کشورهای پردرآمد میگویند هوش مصنوعی شکاف میان فقیر و غنی در کشورشان را بیشتر میکند، در مقابل ۲۲ درصد در کشورهای با درآمد متوسط.
درباره استفاده فزاینده از هوش مصنوعی در زندگی روزمره، میانه ۴۰ درصد در کشورهای پردرآمد میگویند بیشتر نگراناند تا هیجانزده، در برابر ۳۱ درصد در کشورهای با درآمد متوسط. گزارش میگوید نگرانی و هیجان، برخلاف نگاه به شغلها و نابرابری، پیوند بسیار کمتری با تولید ناخالص داخلی سرانه دارند. کرهایها از جمله کسانی هستند که بیشترین احتمال انتظار کاهش شغل را دارند، اما ۱۸ درصدشان میگویند بیشتر نگراناند تا هیجانزده و ۶۱ درصد میگویند هم نگران و هم هیجانزدهاند.
چرا این موضوع مهم است؟
نتایج کشوری پیو به بازاریابان تصویری از تفاوت آگاهی و انتظارات درباره هوش مصنوعی در کشورهای مختلف میدهد، اما نشان نمیدهد مردم چگونه به قابلیتها، محصولات یا تبلیغات هوش مصنوعی واکنش میدهند. کشورهای پردرآمد در هر دو شاخص — آگاهی از هوش مصنوعی و انتظار کاهش شغل — میانه بالاتری دارند. این دادهها همچنین نشان نمیدهند ثروت یا آگاهی علت بدبینی است.
نگاه به آینده
سهم بزرگسالانی که چیزهای زیادی درباره هوش مصنوعی شنیدهاند در ۱۱ کشور از ۲۵ کشوری که سال گذشته هم بررسی شده بودند افزایش یافته که نیجریه با ۱۴ واحد درصد پیشتاز است. کشورهای با درآمد متوسط بزرگترین سهم افراد مردد درباره تأثیر هوش مصنوعی بر شغلها را دارند و گزارش میگوید این نظر «شاید هنوز در حال شکلگیری» باشد. برای بازاریابها، معنای عملی این دادهها روشن است: روایت «هوش مصنوعی شغلساز است» در بازارهای پردرآمد مخاطب کمتری نسبت به روایت نگرانکننده دارد و پیامسازی باید به زبان واقعیتهای همان بازار نوشته شود.