در نزدیکی ورودی ستوندار استودیوی تاریخی سونی پیکچرز در کالور سیتی، تابستان امسال یک رقیب تکنولوژیک سر برآورده است: استودیوی «پرامیس» که هنرمندانش در حال خلق آثاری هستند که هوش مصنوعی نقش محوری در تولیدشان دارد. این استودیوهای تازه، در حالی که نگرانیها درباره از بین رفتن مشاغل سینمایی روزبهروز بیشتر میشود، هوش مصنوعی را پذیرفتهاند و آن را ابزاری برای عبور از سد استودیوهای بزرگ میدانند.
فیلمسازانی که به سراغ این فناوری رفتهاند میگویند وعده هوش مصنوعی «شگفتانگیز» است؛ آنها میتوانند بدون نیاز به بودجههای عظیم هالیوودی، تصاویر، صحنهها و حتی شخصیتهایی خلق کنند که پیش از این تنها در حد ایده باقی میماند. این رویکرد به کارگردانهای مستقل امکان میدهد ریسکهای خلاقانهتری بپذیرند و داستانهایی روایت کنند که در قالبهای سنتی تولید، اقتصادی به نظر نمیرسند.
با این حال، ورود هوش مصنوعی به سینما بحثهای داغی برانگیخته است؛ از حق و حقوق هنرمندان و استفاده از آثارشان در آموزش مدلها گرفته تا آینده شغلی تیمهای فنی و جلوههای ویژه. حامیان این فناوری میگویند هوش مصنوعی جایگزین آدمها نمیشود، بلکه بخشهای تکراری و پرهزینه تولید را خودکار میکند و زمان را برای کار خلاقانه آزاد میگذارد؛ اما منتقدان هشدار میدهند که بدون قواعد روشن، این تحول ممکن است ساختار صنعت فیلم را به سود استودیوهای بزرگتر تغییر دهد.