دادههای نظرسنجیای که روز سهشنبه توسط نیویورکتایمز و دانشگاه سینا منتشر شد، چیزی را تأیید میکند که پیشتر هم نشانههایش دیده میشد و سیاستمداران هم به آن واکنش نشان دادهاند: هوش مصنوعی و مراکز داده بهشدت نامحبوباند.
پرسش این بود که آیا مردم با ساخت مراکز داده برای تأمین توان فناوری هوش مصنوعی موافقند یا مخالف. از میان ۱۵۰۳ رأیدهنده بالقوهای که اوایل سپتامبر — یعنی پیش از بحثهای اخیر درباره کندکردن توسعه هوش مصنوعی — در این نظرسنجی شرکت کردند، ۶۱ درصد گفتند مخالفاند و فقط ۱۴ درصد گفتند بهشدت موافقند.
شکاف میان دو حزب اما چندان بزرگ نیست. میان رأیدهندگان دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۴، حمایت و مخالفت تقریباً برابر بود: ۴۹ درصد موافق در مقابل ۴۵ درصد مخالف. در مقابل، کسانی که به کامالا هریس رأی داده بودند یا در انتخابات شرکت نکرده بودند، به سمت مخالفت متمایل بودند؛ ۷۴ درصد و ۶۷ درصد به ترتیب.
تصویر دقیقتر از طریق نوع مخالفت هم دیده میشود. از میان شرکتکنندگانی که مخالف بودند، ۵۶ درصد از محدودسازی ساخت مراکز داده حمایت کردند و ۳۸ درصد ترجیح دادند ساخت آنها کاملاً ممنوع شود. فهرست دلایل مخالفت هم گویاست: محیطزیست و مصرف آب با ۳۲ درصد رایجترین دلیل بود، پس از آن آسیب به جوامع محلی با ۲۱ درصد، بیاعتمادی یا بدبینی عمومی نسبت به هوش مصنوعی با ۱۸ درصد، و در ادامه نگرانیهای مرتبط با مقرراتگذاری و اقتصاد با ۱۰ و ۹ درصد.
این دادهها با نظرسنجیهای قبلی همخوان است. یک نظرسنجی NBC News در ماه مارس نشان داده بود هوش مصنوعی حتی از سازمان مهاجرت آمریکا (ICE) هم نمره محبوبیت پایینتری دارد و یک نظرسنجی گالوپ در ماه مه نشان داد هفت نفر از هر ده آمریکایی با ساخت محلی مراکز داده هوش مصنوعی مخالفند.
با این حال، همین دادهها جایگاه بحثهای مربوط به هوش مصنوعی و مراکز داده را در فهرست موضوعهای مهم رأیدهندگان برای انتخاب میاندورهای پایین میگذارد. در همه گروههای جمعیتی، هوش مصنوعی و مراکز داده کمتر از یک درصد بهعنوان موضوع تعیینکننده رأی ثبت شدهاند؛ با یک استثنا: گروه سنی ۱۸ تا ۲۹ سال که سه درصد آنها این موضوع را انتخاب کردند، در حالی که پاسخهای محبوبتر همان اقتصاد، سیاست خارجی، تورم و مخالفت با ترامپ و جمهوریخواهان بودند.
در بخش اعتماد حزبی هم تصویر قطببندیشده است. رأیدهندگان هر دو حزب بهطور قاطع حزب خودشان را بهعنوان نهاد مورد اعتماد برای رسیدگی به این موضوع انتخاب کردند. در کل، از میان ۵۵۴ پاسخدهنده، ۴۰ درصد دموکراتها را ترجیح دادند، ۴۲ درصد جمهوریخواهان را و ۱۸ درصد گفتند نمیدانند یا پاسخ ندادند.
جمعبندی این نظرسنجی برای صنعت هوش مصنوعی یک هشدار راهبردی است. تا همین چند سال پیش، بحث اصلی درباره هوش مصنوعی حول فرصتها و ریسکهای خود فناوری میچرخید؛ حالا یک لایه فیزیکی و محلی به معادله اضافه شده است: مراکز دادهای که باید ساخته شوند، آب و برق مصرف کنند و زمین و سکوت محلهها را بگیرند. همین باعث شده مخالفت با هوش مصنوعی از دو سر طیف سیاسی تغذیه شود: در یک سو نگرانیهای محیطزیستی و جوامع محلی و در سوی دیگر بیاعتمادی به خود فناوری.
نکته دیگر اینکه مخالفان فقط میگویند «نه» نیستند؛ اکثریت آنها بهدنبال قاعده و محدودسازی هستند. این یعنی فضای سیاسی برای تنظیمگری و تعیین شرط در سطح ایالتی و محلی باز است، حتی اگر در سطح ملی این موضوع هنوز تعیینکننده رأی نباشد. برای شرکتهای هوش مصنوعی، این ترکیب معنایش یک فشار دوگانه است: توسعه زیرساخت سریعتر از آنچه پذیرش اجتماعی اجازه میدهد، و نیاز به پاسخگویی درباره آب، برق، صدا و اقتصاد محلی — موضوعهایی که سالها در گفتوگوهای فنی درباره مدلها جای چندانی نداشتند.