پایگاههای داده سنتی برای یکی از دو کار ساخته می‌شوند. پایگاههای تحلیلی به کسب‌وکارها کمک می‌کنند روندها را ببینند و به پرسشها پاسخ دهند و پایگاههای عملیاتی رکوردهای روزمره تراکنشها مثل سفارشها و پرداختها را نگه میدارند. اما موتور پایگاه داده «سیدار دیبی» مستقر در مونیخ هر دو را پشتیبانی میکند و به گفته موریتس زیخرت، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل، همین رویکرد با فراگیری هوش مصنوعی عاملی اهمیت تازه‌ای پیدا کرده است.
سیدار دیبی حاصل یک دهه کار است، اما شتاب امروزش از شرکت‌های سازمانی می‌آید که پشته داده‌شان برای ذخیره سال‌ها تراکنش مناسب بوده، اما برای پاسخ سریع به پرسش‌های تحلیلی که حالا به زبان طبیعی پرسیده می‌شوند کمتر آماده است.
زیر سؤال بردن این شکاف میان پرسوجوهای تحلیلی و عملیاتی، محصول جانبی تمرکز شرکت بر کارایی است. این شرکت زاییده دانشگاه فنی مونیخ و بر پایه پروژه پژوهشی «آمبرا» است؛ پروژه‌ای که از صفر ساخته شد تا با بیشترین بهره‌گیری از سخت‌افزار مدرن، در سرعت پردازش از موتورهای قدیمی جلو بزند.
با پنج پژوهشگر آمبرا در نقش هم‌بنیان‌گذار، سیدار دیبی همین رویکرد را ادامه داده و وعده کارایی سریع‌تر بدون نیاز به پردازنده یا حافظه بیشتر میدهد؛ آن هم با تغییرات اندک از سمت مشتری. تیم شرکت به‌طور خاص مطمئن شده که سیدار دیبی با پستگرس، پایگاه داده متن‌باز محبوب، سازگار باشد.
به گفته زیخرت، این سازگاری هزینه جابه‌جایی را پایین نگه می‌دارد، چون کاربران لازم نیست اپلیکیشن‌هایشان را از نو بسازند. یک مزیت دیگر هم دارد: سیدار دیبی از منطقی پیروی میکند که مدل‌های زبانی بزرگ بر اساس آموزش‌شان بیشترین آشنایی را با آن دارند. او می‌گوید این تصمیم یکی از چندین انتخاب‌هایی بوده که بعدها خوش‌شانس جلوه کرد، اما همه‌اش شانس نبود؛ در یک پست وبلاگ، کریستیان وینتر، هم‌بنیان‌گذار، اولویت‌های کلیدی تیم پس از خروج از دانشگاه را شرح داده است؛ چیزهایی مثل اتکاپذیری، تحمل خطا و سازگاری با ابزارهای محبوب.
همه پاسخ‌ها روشن نبود. تیم به‌شدت بحث کرد که آیا باید از ابتدا نسخه ابری عرضه کند یا نه. در نهایت نسخه سازمانی سیدار دیبی را به‌صورت درون‌سازمانی و در کنار نسخه رایگان «سیدار دیبی کامونیتی» عرضه کرد؛ هر دو در ماه مه سال گذشته و همزمان با اعلام دور سرمایه مرحله اول ۵.۳ میلیون یورویی، حدود شش میلیون دلار.
نسخه ابری فقط به تأخیر افتاد، نه اینکه کنار گذاشته شود. شرکت پس از آزمون بتا با کاربرانی که در لیست انتظار ثبت‌نام کرده بودند، چهارشنبه روی صحنه تک‌کرانچ دیسراپت عرضه محدود «سیدار دیبی کلود» را اعلام کرد؛ همان رویدادی که در آن با بیست استارتاپ دیگر برای بردن جایزه معتبر میدان نبرد تک‌کرانچ رقابت میکند.
نسخه ابری و کاملاً مدیریت‌شده احتمالاً پایگاه کاربران این شرکت را از شرکت‌های بزرگ فراتر می‌برد و آماده‌ترش میکند تا با رقبایی مثل داتابریکس روبه‌رو شود؛ شرکت داده بزرگی که به نظر می‌رسد به همان نتیجه‌گیری استارتاپ آلمانی رسیده است. داتابریکس در نشست داده و هوش مصنوعی خود در ژوئن، «عصر عاملی» را دلیل معرفی معماری داده تازه‌ای به نام LTAP دانست که هدفش یکپارچه‌سازی تراکنش، تحلیل، جریان داده و داده عملیاتی روی یک نسخه ذخیره‌سازی در لیک است.
هنوز زود است بگوییم این حرکت چقدر مخرب خواهد بود، اما زیخرت آن را نشانه دیگری از وجود تقاضا برای کاری می‌داند که سیدار دیبی انجام میدهد. این استارتاپ قصد دارد نخستین کاربران ابری خود را با همان تیم ۱۴ نفره فعلی خدمت بدهد، اما زیخرت انتظار دارد با رشد تقاضا به تیم بزرگ‌تری نیاز پیدا کند؛ «و اینجاست که دور سرمایه بعدی را جذب می‌کنیم.» اعضای تیم بنیان‌گذار عبارتند از موریتس زیخرت، لوکاس فوگل، فیلیپ فنت، دومینیک دورنر و کریستیان وینتر.