استیسی اکرمن (Stacey Ackerman)، مشاور ارشد تحول سازمانی در حوزه بازاریابی فناوری، در یادداشتی تحلیلی برای MarTech تشریح میکند که چرا بزرگترین چالش تیمهای بازاریابی امروزی دیگر کمبود ابزار یا سرعت تولید محتوا نیست، بلکه نحوه معماری و گردش کار است.
تا پیش از موج هوش مصنوعی مولد، تنگنای اصلی بازاریابان در «تولید» خلاصه می‌شد؛ نوشتن سناریوها، کپی‌رایتینگ، طراحی گرافیک، تدوین ویدیو و راه‌اندازی کمپین‌ها هفته‌ها و گاهی ماه‌ها زمان می‌برد. اکنون ابزارهای هوش مصنوعی مانند Claude متن‌های دقیق را در چند ثانیه می‌نویسند و ابزارهای ساخت ویدیو بدون نیاز به فیلم‌بردار محتوا تولید می‌کنند. اما در کمال ناباوری، پروژه‌ها همچنان با سه تا چهار هفته تأخیر منتشر می‌شوند!
اکرمن توضیح می‌دهد که گلوگاه اصلی از مرحله تولید به مراحل بالادستی منتقل شده است: صف‌های طولانی تأییدیه مدیران، جلسات بازبینی بی‌پایان، ناهماهنگی در اولویت‌های استراتژیک میان تیم‌ها، و ابهام در اینکه تصمیم‌گیرنده نهایی کیست. انداختن یک نرم‌افزار فوق‌پیشرفته بر روی یک فرایند سازمانی قدیمی و کند نه تنها سرعت را بالا نمی‌برد، بلکه باعث اصطکاک و کارهای موازی بیهوده می‌شود.
او برای رهبران بازاریابی که می‌خواهند از تله ابزارزدگی فرار کنند، چهار اقدام کلیدی را پیشنهاد می‌دهد:
نخست، درگاه ورودی واحد و اولویت‌بندی شفاف (Intake and Prioritization)؛ هر درخواست بازاریابی باید از یک درگاه مشخص وارد شده و طبق معیارهای صریح تجاری غربال شود، وگرنه بلندترین صدا در سازمان اولویت‌ها را تعیین خواهد کرد.
دوم، محدود کردن کارهای در جریان (Limiting Work in Progress)؛ آغاز هم‌زمان ده‌ها پروژه خروجی واقعی را متوقف میکند. رهبران باید زنجیره کار را رصد کرده و ببینند وظایف در کجا معطل می‌مانند، نه اینکه افراد چقدر سرشان شلوغ است.
سوم، بازطراحی نقش انسان در برابر هوش مصنوعی (Role Design)؛ تعیین دقیق مرز اینکه کدام بخش‌ها بر عهده ماشین است، کجا انسان باید نظارت کند و در چه مراحلی قضاوت و حس شهودی اصلاً قابل برون‌سپاری نیست.
چهارم، چرخه‌های بازخورد سریع (Fast Feedback Loops)؛ جایگزین کردن برنامه‌های حجیم و یکپارچه با نسخه‌های متوالی و آزمایش‌های چابک تا اثر واقعی خروجی‌ها در زمان واقعی سنجیده شود.