چه میشود اگر مزرعههای خورشیدی بتوانند با کمک آینههایی که در مدار زمین میچرخند، پس از غروب هم برق تولید کنند؟ یا پژوهشگران بتوانند آزمایشی را با هزینهای کمتر از قیمت یک خودرو به فضا بفرستند؟ اینها دو ایده غیرمعمولی هستند که در ماه گذشته سرمایه استارتاپی جذب کردند. تازهترین ستون ماهانه Crunchbase به قلم Marlize van Romburgh پنج معامله کمتر دیدهشده را مرور میکند: شرکتی که هوش مصنوعی را به کسبوکار قدیمی جمعآوری زباله میآورد، دیگری که برنامهنویسی کارخانهها را بازتعریف میکند و برندی مصرفی که شرط میبندد تنفس بهتر میتواند کسبوکار بزرگی شود.
۷۳.۵ میلیون دلار برای بازتاب نور خورشید از فضا
انرژی خورشیدی یک محدودیت کاملاً بدیهی دارد: خورشید غروب میکند. به همین دلیل Reflect Orbital روی راهحلی کار میکند که مستقیماً از داستانهای علمیتخیلی بیرون آمده است. این استارتاپ مستقر در هاثورن کالیفرنیا میخواهد آینههای غولآسا را در مدار قرار دهد تا نور خورشید را به نقاط مشخصی روی زمین بازتاب دهند و به این ترتیب به مزرعههای خورشیدی اجازه دهد مدت بیشتری پس از غروب برق تولید کنند.
این شرکت اخیراً ۷۳.۵ میلیون دلار تأمین مالی تازه اعلام کرد که به گفته Crunchbase مجموع سرمایهاش را به بیش از ۱۰۲ میلیون دلار میرساند. سرمایهگذاران قبلی یعنی Sequoia Capital، Lux Capital و Starship Ventures در این دور مشارکت داشتند، در کنار حامیان تازهای مثل Buckley Ventures، Convective Capital، The Uncommon Group و Salesforce Ventures.
Reflect Orbital بازتابندههای سبک و تاشویی توسعه میدهد که به گفته خودش میتوان آنها را همراه ماهواره به فضا برد و در مدار پایین زمین باز کرد. این شرکت تصور میکند از آنها نهفقط برای طولانیتر کردن تولید برق خورشیدی، بلکه برای روشن کردن مناطق بحرانزده در عملیات جستوجو و نجات شبانه یا کارگاههای ساختمانی پس از تاریکی هم میتوان استفاده کرد.
با این حال این ایده در مدار هنوز اثبات نشده است. Reflect Orbital برای نخستین مأموریت نمایشی خود سهماهه دوم ۲۰۲۷ را هدف گذاشته که مجوز کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا را گرفته است. این سرمایه به پشتیبانی از همان پرتابهای اولیه، توسعه بیشتر فناوری بازتابنده و شراکتهای تجاری کمک میکند.
این دور در سالی بیسابقه برای تأمین مالی فناوری فضایی بسته شد. تا اواخر اوت، سرمایهگذاران ۲۰.۳ میلیارد دلار در استارتاپهای فضایی و ماهوارهای جهان سرمایهگذاری کرده بودند که به گزارش Crunchbase از رکوردهای سالانه قبلی هم عبور کرده است.
۶۲ میلیون دلار برای بزرگتر کردن کسبوکار تنفس بهتر
نوارهای بینی دههها است وجود دارند، اما Intake Breathing Technology فکر میکند جا برای یک ارتقای جدی هست. این شرکت کالای سلامت مصرفی مستقر در سانتاباربارا کالیفرنیا اخیراً ۶۲ میلیون دلار سرمایهگذاری از Camino Partners اعلام کرد؛ پلتفرم سرمایهگذاری که دنیل لوبتزکی، کارآفرین پشت برند KIND Snacks، آن را بنیان گذاشته است.
Intake یک گشادکننده بینی مغناطیسی ثبتشده میسازد که برای باز کردن مجاری بینی و بهبود جریان هوا طراحی شده است. این سیستم بهجای تکیه بر نوار چسب معمولی که روی بینی کشیده میشود، از برچسبهای چسبنده و یک بند مغناطیسی قابل استفاده مجدد استفاده میکند تا کنارههای بینی را به بیرون بکشد.
این شرکت محصولش را به کسانی عرضه میکند که میخواهند هنگام خواب، ورزش یا فعالیت روزانه راحتتر نفس بکشند. به گفته خودش از سال ۲۰۲۳ بیش از ۱۰۰ میلیون جفت برچسب تنفسی فروخته و در سه سال گذشته رشد درآمدی سهرقمی داشته است.
Intake قصد دارد با سرمایه تازه از کسبوکار مستقیم با مصرفکننده فراتر برود و به کانالهای خردهفروشی جریان اصلی وارد شود؛ جایی که تجربه لوبتزکی در تبدیل KIND به نامی آشنا میتواند به کار بیاید.
این تأمین مالی در زمانی انجام میشود که سرمایهگذاران خطرپذیر علاقه تازهای به تناسب اندام و سلامت نشان میدهند. استارتاپهای این حوزهها در نیمه اول ۲۰۲۶ بیش از ۳.۶ میلیارد دلار در جهان جذب کردند و به گزارش Crunchbase این بخش در مسیر قویترین سال تأمین مالی خود از ۲۰۲۲ است.
نکته جالب اینکه بیشتر سرمایهگذاری امسال در این بخش به دستگاههای پوشیدنی و پلتفرمهای سلامت مبتنی بر هوش مصنوعی و داده رفته است. Intake شرط نسبتاً متفاوتی است: محصولی فیزیکی و نسبتاً ساده که ظاهراً بدون وعده بازآفرینی نظام سلامت با نرمافزار، مخاطب قابلتوجهی پیدا کرده است.
۱۲ میلیون دلار برای آوردن هوش مصنوعی به کسبوکار جمعآوری زباله
بیرون بردن زباله دقیقاً موشکپرانی نیست. اما مدیریت کسبوکارهایی که زباله جمع میکنند بهطور غافلگیرکنندهای پیچیده است. TrashLab Software مستقر در سانفرانسیسکو اخیراً ۱۲ میلیون دلار در دور سرمایه رشدی به رهبری Ventana جذب کرد و سرمایهگذاران قبلی مثل Bienville Capital، Harlem Capital و CreativeCo در آن مشارکت داشتند.
این استارتاپ پلتفرم عملیاتی مبتنی بر هوش مصنوعی برای کسبوکارهای حمل زباله میسازد؛ صنعتی که بسیاری از اپراتورهای کوچکترش هنوز برای مدیریت ناوگان به صفحهگسترده، مسیرهای کاغذی و نرمافزارهای دستوپاگیر تکیه میکنند.
به گفته TrashLab پلتفرمش ارسال و اعزام، برنامهریزی مسیر، مدیریت مشتری، صورتحساب و پرداخت را یکجا جمع میکند. عامل هوش مصنوعی آن با نام Haul-E میتواند تماسهای مشتریان را پاسخ دهد و سفارش بگیرد، و دوربینهای نصبشده روی کامیونهای زباله میتوانند مشکلاتی مثل سرریز شدن مخزن، مسدود شدن محفظه یا بیرون نگذاشتن سطل را مستند کنند.
این شرکت میگوید صدها شرکت حمل زباله در آمریکا و کانادا اکنون از نرمافزارش استفاده میکنند و بیش از پنج میلیون تن مواد از طریق پلتفرم آن مدیریت شده است.
TrashLab تنها استارتاپی نیست که فرصتی از جنس هوش مصنوعی در صنعت پسماند پیدا کرده است؛ Crunchbase پیشتر Greyparrot لندنی را پوشش داده بود که با بینایی رایانهای زباله در حال حرکت در تأسیسات بازیافت را شناسایی و تحلیل میکند. تمرکز Greyparrot روی چیزی است که پس از رسیدن زباله به کارخانه پردازش رخ میدهد، اما TrashLab همان لجستیک بههمریخته رساندن زباله به آنجا را هدف گرفته است.
۱۰ میلیون دلار برای اینکه مهندسان کارخانه را با انگلیسی ساده برنامهنویسی کنند
اتوماسیون کارخانه راه طولانی پیموده، اما برنامهنویسی ماشینهایی که خطوط تولید صنعتی را میگردانند هنوز به تخصص ویژه و زمان زیادی نیاز دارد. Neuron Industries مستقر در گاردنا کالیفرنیا میخواهد این فرایند را بسیار سادهتر کند.
این استارتاپ اخیراً دور seed ۱۰ میلیون دلاری را با رهبری مشترک FCVC و Obvious Ventures اعلام کرد و Y Combinator، Thin Line Capital، Zee Prime Capital و Founder Factor هم در آن مشارکت داشتند.
Neuron نوع تازهای از کنترلر صنعتی — همان سختافزاری که حسگرها، موتورها و تجهیزات دیگر کارخانه را هماهنگ میکند — همراه با نرمافزار مبتنی بر هوش مصنوعی توسعه میدهد که به مهندسان اجازه میدهد با زبان عادی توضیح دهند چه میخواهند ماشین انجام دهد.
سیستم آن کد کنترلی تولید میکند که مهندسان میتوانند پیش از استقرار روی تجهیزات واقعی، آن را بررسی، اصلاح و در شبیهساز آزمایش کنند. هدف، کاهش زمان و دانش برنامهنویسی تخصصی لازم برای راهاندازی خطوط تولید تازه است.
این استارتاپ میگوید فناوری خود را روی تجهیزات موجود کارخانه هم نمایش داده است، از جمله جایگزینی یک کنترلر فرسوده در خط فرآوری چوب با حدود سه ساعت کار مهندسی و هشت ساعت توقف عملیات. برنامهاش عرضه تجاری کنترلر هوش مصنوعی Cortex در اوایل ۲۰۲۷ است.
این سرمایهگذاری در موج بزرگتر تأمین مالی «هوش مصنوعی فیزیکی» جای میگیرد؛ فناوریای که هوش مصنوعی را به رباتها، خودروهای خودران، تجهیزات صنعتی و ماشینهای دیگر در دنیای واقعی میآورد. استارتاپهای این حوزهها در نیمه اول ۲۰۲۶ به گزارش Crunchbase در ۵۲۱ معامله ۴۷.۴ میلیارد دلار در جهان جذب کردند که تقریباً چهار برابر نیمه دوم ۲۰۲۵ است.
۶.۹ میلیون یورو برای ارزانتر کردن آزمایشهای فضایی
فرستادن یک آزمایش به فضا بهطور سنتی به سالها آمادهسازی، تخصص مهندسی ویژه و بودجهای بسیار سنگین نیاز داشت. Tumbleweed اتریشی میخواهد هزینه ورود را تا ۱۵ هزار یورو پایین بیاورد.
این استارتاپ وینی اخیراً ۶.۹ میلیون یورو (حدود ۸ میلیون دلار) در دور seed به رهبری PactVC جذب کرد و Vanagon Ventures، Prototype Capital و EWOR از جمله مشارکتکنندگان بودند. شرکت آن را بزرگترین دور seed فناوری فضایی تاریخ اتریش توصیف میکند.
Tumbleweed محفظههای استانداردشدهای به نام Pod میسازد که به پژوهشگران و شرکتها اجازه میدهد بدون ساخت ماهواره اختصاصی یا طی کردن فرایند پیچیده صدور مجوز مأموریتهای فضایی، در ریزگرانش آزمایش انجام دهند.
مشتریان میتوانند آزمایشهایشان را داخل این محفظههای پیشتأییدشده بگذارند که در مدار برق و ارتباطات فراهم میکنند. استارتاپ هم لجستیک پرتاب محمولهها و ارسال دادههای آزمایش به زمین را بر عهده میگیرد.
برخلاف بسیاری از استارتاپهای فضایی که هنوز در انتظار نخستین پرتاباند، Tumbleweed سختافزارش را در مدار قرار داده است. ماهواره نخست آن با نام Oasis Alpha در ژوئیه پرتاب شد و آزمایشهای چهار مشتری پولدهنده را حمل کرد، از جمله پژوهش در فرایندهای زیستی و فناوریهای منابع فضایی. این مأموریت یک سال پیش از پرتاب بهطور کامل رزرو شده بود.
به گفته Tumbleweed سرمایه تازه به آن کمک میکند سه مأموریت دیگر را در ۲۰۲۷ اجرا کند و نسل بعدی فضاپیمای خود را توسعه دهد تا مشتریان بتوانند از ۲۰۲۸ نمونههای فیزیکی را به زمین بازگردانند.
Tumbleweed بخشی از اکوسیستم در حال رشد استارتاپهای فضایی اروپاست، هرچند سرمایهگذاری همچنان جای دیگری متمرکز است. تا اواخر اوت، شرکتهای اروپایی حدود ۱۰ درصد سرمایه خطرپذیر جهانی فناوری فضایی در ۲۰۲۶ را جذب کرده بودند، در حالی که بیش از ۶۰ درصد به استارتاپهای آمریکایی رسیده بود.