بازاریابان B2B پول زیادی خرج رویدادها میکنند و در همان حال ارقام بازگشت سرمایهای گزارش میدهند که خودشان کاملاً به آن اطمینان ندارند. بر اساس گزارش «وضعیت بازاریابی رویداد B2B در ۲۰۲۶» از Outcomes Rocket، نزدیک به ۶۹ درصد متخصصان بازاریابی، فروش و توسعه کسبوکار حداقل یک بار رقمی از بازگشت سرمایه رویداد به مدیران ارشد دادهاند که به آن مطمئن نبودهاند.
به گزارش MarTech به قلم کنستانتین فون هافمن، مشکل خیلی پیش از آنکه کسی بخواهد بازده را محاسبه کند شروع میشود: تنها ۳۹.۲ درصد بهطور پیوسته هر سرنخ همایش را به رویدادی که آن را تولید کرده برچسب میزنند. این یعنی تیمها بعداً باید عملکرد را از اسکن نشانها، یادداشتهای فروش و حافظه بازسازی کنند. داشبورد بهتر نمیتواند منبع سرنخی را که هرگز ثبت نشده درست کند.
ریسک ماجرا بالا میرود چون بسیاری از شرکتها پول بیشتری را صرف رویدادهای کمتری میکنند. حدود ۳۸ درصد به سمت نمایشگاههای کمتر اما باارزشتر حرکت میکنند و سهم مشابهی فشار بیشتری برای اثبات بازگشت سرمایه رویداد حس میکنند. همزمان ۵۱.۸ درصد انتظار دارند اهمیت همایشها در دو تا سه سال آینده بیشتر شود. رویداد کمتر یعنی هر کدام باید بیشتر اثبات شود.
حسابهای هدف به جلسه تبدیل نمیشوند
بیشتر تیمها میدانند میخواهند با چه کسانی ملاقات کنند. بیش از سهچهارم برای حداقل برخی رویدادها فهرست حسابهای هدف میسازند. اما چیزی که بعدش میآید بسیار کمتدبیر است: تنها ۳۲ درصد پیش از رویداد هدفی برای تعداد جلساتی که میخواهند رزرو کنند تعیین میکنند و ۷۴.۲ درصد گفتوگوهای غرفه در آخرین رویداد بزرگ برنامهریزینشده بود.
این یعنی یک برنامه حسابمحور که میتوانست گران و ارزشمند باشد، به ترافیک پیادهرو تبدیل میشود. برای تیمهای B2B که به کمیتههای خرید میفروشند این تفاوت مهم است: فهرست حسابهای هدف ارزش محدودی دارد اگر افرادی که باید معامله را جلو ببرند هرگز در تقویم نیایند. کار باید پیش از باز شدن غرفه شروع شود، با حسابهای مشخص، اهداف جلسه و پیگیری متصل به آنها.
همین گسست در بازاریابی مبتنی بر حساب (ABM) هم دیده میشود: نزدیک یکچهارم پاسخدهندگان همایشها را به هیچ شکلی به برنامههای ABM خود وصل نمیکنند.
مالکیت رویداد میان تیمها گم میشود
تنها ۲۹.۸ درصد پاسخدهندگان یک برنامه همایش کاملاً متصل و در تمام سال اجرا میکنند. مسئولیت همایش در بقیه موارد میان تیم رویدادها، بازاریابی میدانی، بازاریابی محصول، فروش و تیمهای دیگر پخش میشود. حدود یکچهارم میگویند مالکیت مشترک است.
اجرای مشترک مشکل نیست؛ پاسخگویی مشترک میتواند مشکل باشد. تیم رویدادها میتواند لجستیک را بگرداند، فروش میتواند روی زمین کار کند و بازاریابی محتوا را بسازد. اما یک نفر باید مالک آن چیزی باشد که پس از بازگشت همه به شهرهایشان بر سر قیف فروش میآید. بدون این مالکیت، هر نمایشگاه ریسک تبدیل شدن به یک پروژه مستقل را دارد: اهداف جلسه، برچسبگذاری CRM، پیگیری، محتوا و گزارش قیف همه میتوانند روی فرایندهای جداگانه اجرا شوند و مشکل بازگشت سرمایه بعد از رویداد سختتر قابل حل شود.
محتوا تقریباً به سرعت غرفه از بین میرود
رویدادها محتوای زیادی تولید میکنند، اما عمر بخش زیادی از آن کوتاه است. ۹۵ درصد تیمها محتوای مرتبط با همایش میسازند، اما ۳۶.۹ درصد میگویند این محتوا در دو هفته دیگر ارزشی تولید نمیکند و ۱۰.۷ درصد دیگر استفاده از آن را با پایان رویداد متوقف میکنند. تنها ۳۶.۱ درصد محتوای همایش را پیش از رویداد برنامهریزی میکنند.
مطالب ماندگارتر اغلب همان چیزی است که در محل رویداد در حال رخ دادن است. نزدیک ۵۸ درصد در همایشها مصاحبههایی با مشتریان یا سرنخهای بالقوه ضبط کردهاند، اما تنها ۲۴.۲ درصد این گفتوگوها را از قبل برنامهریزی میکنند.
برنامهریزی تعیین میکند این مصاحبهها چه کاری میتوانند بکنند. گفتوگو با فردی از یک حساب هدف میتواند به محتوا تبدیل شود، به فروش دلیلی برای پیگیری بدهد و پس از پایان رویداد هم مفید بماند. این کار محتوای رویداد را از «مستند کردن نمایشگاه» به «امتداد دادن کار تجاری پیرامون آن» تغییر میدهد.
هوش مصنوعی داده رویدادِ ثبتنشده را تعمیر نمیکند
حدود ۶۵.۵ درصد انتظار دارند هدفگیری و شخصیسازی مبتنی بر هوش مصنوعی بیشترین اثر را بر بازاریابی همایش بگذارد. اما هوش مصنوعی فقط با اطلاعاتی کار میکند که تیمها ثبت میکنند. اگر سرنخی بدون منبع رویداد وارد CRM شود، یا یک حساب هدف هرگز به جلسه رزروشده تبدیل نشود، هوش مصنوعی نمیتواند آن ارتباط گمشده را بعداً بازسازی کند. میتواند پیگیری را سریعتر کند و اولویتبندی حسابها را کمک کند، اما شکافهای داده و گردشکار رویداد را هم به ارث میبرد.
برای تیمهایی که بودجه بیشتری را صرف نمایشگاههای کمتری میکنند، کار مفید کاملاً غیرآیندهنگرانه است: مشخص کنید چه کسی مالک قیف است، بر اساس هدف جلسه رزرو کنید و منبع رویداد را همان لحظهای که سرنخ وارد سیستم میشود ثبت کنید. همین قدمها تعیین میکنند رقم بازگشت سرمایه بعدی از CRM بیاید یا از حدس و گمان کسی.